شرکت اوبر با جریان فکری دارا

به گزارش وبلاگ سال آرامش، من طی سال های فعالیتم به عنوان ژورنالیست، با صد ها نفر مصاحبه نموده ام، از چهره های سینمایی گرفته تا سیاسیون و مدیران شرکت های بزرگ. یک روز داشتم یک تکه استیک که دارا خسروشاهی، مدیرعامل اوبر برایم گریل نموده بود، تکه می کردم که یکی از دوقلو های 8 ساله اش از من پرسید: برترین و بدترین مصاحبه ات با چه کسانی بوده؟ گفتم یکی از مصاحبه هایی که کمتر مورد علاقه ام است، مصاحبه با کوین کاستنر است، چون در اوج معروفیت بود و برایمان طاقچه بالا می گذاشت.

شرکت اوبر با جریان فکری دارا

به گزارش The New York Times و Forbes، تبادل نظر با تام فورد و ایلان ماسک دو تا از مجذوب نماینده ترین مصاحبه هایم بودند، چون من عاشق نوشتن در خصوص کاراکتر های تاثیرگذار با گرایشات تحسین برانگیز هستم. همسر آقای خسروشاهی، سیدنی شاپیرو به آن سوی میز ناهارخوری که همسرش آنجا نشسته بود، نگاهی کرد و با لبخندی مثل لبخند های لورن باکال (بازیگر فیلم های کلاسیک آمریکایی) گفت: باید یک کم کار های غیرمرسوم انجام دهی. دارا به همسرش نگاه کرد. انگار از حرفش خوشش آمده بود.

پسر 16 ساله اش گفت: بابای من یک آدم مارمولکی است. او گفت یک پست رندوم در خصوص تئوری توطئه در اینترنت خوانده که در آن ادعا شده بوده که پدرش، ملکه الیزابت، جورج بوش و باب هوپ، همه آدم های مارمولکی هستند؛ و شرح داد: آن ها موجودات فرازمینی خزنده هستند که می توانند تغییر شکل دهند و دنیا را کنترل نمایند. فقط حواست باشد که اگر رویش آب بریزی، ذوب می گردد. اگر عصبانی شد، تکان نخور. او فقط زمانی تو را می بیند که در حرکت باشی.

راستش، آقای خسروشاهی 52 ساله، به نسبت بقیه آدم های سیلیکون ولی، خیلی هم نرمال است. به طرز عجیبی نرمال. نه ریش نئاندرتالی دارد، نه با نمک ذوب شده زنده است و نه تابستانش را در فضا می گذراند. سال 2017، او اکسپدیا را که طی یک دهه، عایدیش را پنج برابر نموده بود ترک کرد تا شرکت اوبر را از تراویس کالانیک که نامش با اقدامات جسورانه کسب وکار گره خورده، تحویل بگیرد.

او می گوید: پدرم همیشه توصیه می کرد که اگر شرکتی که نامش، بعد از مدتی به عنوان فعل استفاده شده، به تو کاری پیشنهاد داد، حتما بپذیر. (مثل فتوشاپ که سابقا فقط نام یک نرم افزار بود، اما حالا هر عکسی را می بینیم که روتوش یا دستکاری شده، می گوییم فتوشاپ شده است).

خسروشاهی در حالی اوبر را تحویل گرفت که اوبر جزو ده شرکت منفور ایالات متحده بود و او باید کلی خرابکاری را جمع می کرد. او شبیه پدری بود که بعد از مهمانی گرفتن بچه ها، جارو به دست گرفته بود و خانه را تمیزکاری می کرد. بری دیلر، از چهره های مطرح حوزه کسب وکار و رسانه و رئیس هیات مدیره اکسپدیا که یک جور هایی مربی خسروشاهی بوده و به او یاری نموده بود مدیرعامل گردد، می گوید: او قدم به یک کابوس گذاشت. به خاطر کرونا، یکی دو سال خیلی سخت را پشت سر گذاشت. اما در نهایت، دارا یک مدیر فوق العاده است؛ و اوبر، یک کسب وکار فوق العاده.

مایک آیزک، گزارشگر نیویورک تایمز در کتابش این سوال را که دغدغه خیلی هاست مطرح نموده: آیا اوبر تحت مدیریت خسروشاهی، کماکان به اقدامات جاه طلبانه دست خواهد زد؟ یا تمایلش به سلطه دنیای را از دست داده؟ آیا این مدیر منطقی و خوش قد و قامت، بدون حاشیه، خودخواهی یا هواداری دو آتشه از بنیان گذاران کله شق، می تواند در اقتصاد دیوانه وار امروز پیروز گردد؟ خودش می گوید: در حال حاضر، رویای من این است که تنها با فشردن یک دکمه، در عرض یک ساعت و نیم، یک پیانو را به خانه شما تحویل دهم. ما داریم روی موضوع برو و بگیر کار می کنیم. یعنی هر جا که بخواهی بروی، هر چیزی که بخواهی تحویل بگیری، ما آنجا هستیم که یاریت کنیم.

فرهنگ سمی ای که تراویس کالانیک مدیرعامل سابق اوبر از خود به جا گذاشته بود، دیگر وجود ندارد، اما کسی مطمئن نیست فرهنگ دارا، چه شکلی است. او می گوید: هدفم در زندگی این نیست که مجذوب نماینده ترین شرکت را بنا کنم. هدفم این است که برترین شرکت را بسازم. کالانیک ابتدا خسروشاهی را دست کم گرفته بود، اما او با ظرافت توانست جای کالانیک را بگیرد. حامیان کالانیک، تا می توانستند جلوی پای خسروشاهی که او را مرد ریاضیدان می نامیدند، سنگ اندازی کردند تا جایی که سعی کردند شرکت را به دو قسمت تقسیم نمایند که افراد کالانیک به یک گروه و افراد خسروشاهی به آن یکی کسب وکار بپیوندند، چون معتقد بودند که رئیس نو، با شعار کالانیک، یعنی بزرگ تر، سریع تر، موافق نیست.

خسروشاهی می گوید: نمی دانم تراویس چه کار می کرد و خیلی هم درباره اش کنکاش نکردم، اما کلا یاری بزرگی برای من بود. سپس رفت و از شرکت جدا شد؛ و به نظرم، اقدام درستی بود. ما هنوز هم در بخش سفارش غذای اوبر با او همکاری داریم و همین خیلی خوب است. یک لحظه خودم را جای او می گذارم. می توانم تصور کنم که وقتی جایش را گرفتم، چقدر ضربه خورده، چون او این شرکت را ساخته. از او دفاع نمی کنم، اما می توانم درک کنم چقدر برایش سخت بوده. اوبر، زندگی او بود. اندرو مک دونالد که برای هر دو رئیس در اوبر کار نموده، خسروشاهی را تحسین می نماید و می گوید: او ارزش های فرهنگی ما را تغییر داد که کار درست را انجام دهیم. آیا به مقدار هفت هشت سال پیش، تهاجمی هستیم؟ نه. آیا دارا برای چیز هایی که به آن ها اعتقاد دارد خواهد جنگید؟ بله. تراویس یک حس رقابت وحشیانه داشت. اما در نتیجه آن، یکسری نقاط کور در شرکت ایجاد شد.

خسروشاهی از زمان انتصابش، اتفاقات زیادی را پشت سر گذاشت: جمع کردن گندکاری های تراویس، تور عذرخواهی بین المللی، روز عرضه اولیه سهام. تا شرکت به سودآوری افتاد؛ و ناگهان پاندمی آمد. مجبور شد 25 درصد نیروی کارش را تعدیل کند. چه کسی حاضر بود در دوران کرونا، سوار ماشین یک غریبه گردد؟ آیا اصلا کسی حاضر بود به جایی برود؟

او می گوید: وقتی ویروس کرونا آمد، مجبور شدیم به شکلی تهاجمی عقب نشینی کنیم. برخی فعالیت هایمان را کاملا متوقف کردیم. گاهی ضروری است محافظه کار باشی. او می گوید در آن دوران وقت نداشت که غمگین گردد یا احساس تاسف کند. باید به این فکر می کرد که شرکتی که از قبل داشت میلیون ها ضرر می داد، آیا می توانست دوام بیاورد؟ آن هم تحت شرایطی که در برخی نقاط دنیا، 85 درصد سفر ها را از دست داده بود. ناگهان کورسوی امیدی که به سرعت در حال عبور بود نظرش را جلب کرد: اوبر ایتس (uber eats) یا سامانه سفارش غذا که طی دو سال قبل از پاندمی، به رغم نارضایتی برخی سرمایه گذارها، او کلی سرمایه بابتش خرج نموده بود.

او می گوید: وقتی به اوبر پیوستم، سامانه اوبر ایتس یک کسب وکار 5/ 2 میلیون دلاری بود. حالا حدود 50 میلیون دلار ارزشش دارد. در این سامانه ما خرید های سوپرمارکتی و داروخانه ای را هم انجام می دهیم. اوبر ایتس یک بازار بزرگ تر است. چند وقت پیش، او به مدت دو روز، سفارش های اوبرایتس در سان فرانسیسکو را تحویل داد. ابتدا استرس داشت که می گوید بخشی از آن سرگرم نماینده بود و بخشی دیگر، سخت. او می گوید: یک بار که داشتم یک سفارش را تحویل می دادم، نزدیک بود کشته شوم. مسابقه فوتبال تیم جاینتز داشت آغاز می شد، ترافیک وحشتناک بود. حدسم این است که یک نفر فهمیده بود من هوادار تیم متس هستم. حالا که بخشی از مردم دنیا دوباره دارند از تاکسی های اینترنتی استفاده می نمایند، ناگهان شاهد افزایش سرسام آور قیمت ها هستیم. خسروشاهی می گوید این موقتی است: شرکت ما بخش زیادی از تمرکز و سرمایه اش را صرف می نماید تا راننده ها دوباره برگردند. امید دارم که همین روزها، قیمت ها دوباره به دوران طلایی برگردد.

اسکات گالووی استاد بازاریابی دانشگاه نیویورک، خسروشاهی را با چهره زیبای شریل سندبرگ مقایسه می نماید که آسیبی که شرکت هایشان به جامعه وارد نموده را پنهان می نمایند. خسروشاهی، اما می گوید: اولین بار است که کسی به من گفته چهره ات زیباست! سیستم ما برای درصد خاصی از راننده ها، جواب نداده. یعنی نتوانسته اند از آن سر دربیاورند و به وسیلهش پول در بیاورند. شاید 10 درصد کم باشد، اما وقتی صحبت از میلیون ها راننده است، 10 درصد خیلی زیاد می گردد. پس ما کلی راننده داریم که می خواهند عایدی داشته باشند، اما سیستم ما درست برایشان کار نمی نماید. وظیفه ما این است که به وسیله همکاری با قانون گذاران، قوانینی در حمایت از این افراد وضع کنیم. مثلا با حداقل دستمزد. خسروشاهی در فضایی بزرگ شده که کنار آمدن، تنها راه برای بقا بوده. مادرش به او آموخته که متواضع باشد. دخترش می گوید: پدرم جسور است، به شیوه خودش، به شکلی نه چندان مشهود. او خودش سکوت می نماید. دوست دارد اتاق از صدای دیگران پر گردد.

وقتی از او پرسیدم آیا حاضر است یکی از بچه هایش برای اوبر کار نمایند، گفت: بله! اما از آن ها می خواهم که بالاخره یک کار تمام وقت پیدا نمایند و در حوزه فنی کار نمایند. هدف برخی از برنامه هایی که ما امروز در اوبر داریم ایجاد امکان برای افراد است که کدنویسی یا فروشندگی در اوبر را یاد بگیرند یا امکان آموزش رایگان داشته باشند. این شرکت با دانشگاه آریزونا قراردادی دارد که طبق آن، شهریه راننده ها را تقبل می نماید. برای آنکه راننده از پرداخت 100 درصد شهریه معاف گردد، باید یکسری شرایط داشته باشد، از جمله 3هزار سفر و امتیاز طلایی یا پلاتین. پس از شیوع کرونا، بخش اعظمی از نیروی کار دنیا دورکار شدند، اما حالا بسیاری از آن ها به کار برگشته اند. در حال حاضر، مقوله دورکاری و لزوم حضور در محل کار به یکی از مسائل اصلی کارکنان و مدیران تبدیل شده. خسروشاهی نگاه متعادلی نسبت به این مقوله دارد و دوست ندارد سیاست های زیادی در این رابطه اعمال کند. او می گوید: چون کسب وکار ما ترکیبی از دنیای مجازی و واقعی است، چالش های تکنولوژی ما با مسائل یک سایت که در آن فیلم می بینی فرق دارد. تکنولوژی ای که باید طراحی گردد تا همبرگر شما در 30 دقیقه به درب خانه تان برسد، واقعا حیرت انگیز است. اگر یکی از کدنویس های خبره ما ترجیح می دهد از استان کلرادو برای ما کار کند و هراز گاهی برای شناختن همکارانش به محل کار بیاید، خیلی هم خوب! اخیرا شایعه شده بود که قرار است مسافر های اوبر، به جای پول بیت کوین پرداخت نمایند. او در جواب گفت: من احتمالش را نمی بینم. تکذیب می کنم.

مجله فوربس تخمین زده که خسروشاهی که دارای 4فرزند و ساکن سان فرانسیسکو است، حدود 200 میلیون دلار ثروت دارد. او وقتی به مدت دو روز، به عنوان پیک به تحویل غذا پرداخت، عده معدودی از مردم او را تحسین کردند، اما بیشتر مردم به او انتقاد کردند که این اقدام، نمایشی بود و او درکی از شرایط رانندگان و عایدی ناچیزشان ندارد. یکی از کاربران توییتر نوشت: اگر راست می گویی، دو ماه این کار را انجام بده و با پولش، خانواده ات را سیر کن و قبض هایت را پرداخت کن، آن هم در سان فرانسیسکو. شکاف عایدیی میان مدیران عامل و کارکنان شرکت های بزرگ، همیشه مورد انتقاد مردم و اتحادیه ها بوده. طبق تحقیقاتی در سال 2020، یک پیک اوبر در سان فرانسیسکو، ساعتی حدودا 24 دلار عایدی دارد. به این ترتیب، اگر یک راننده 40 ساعت در هفته کار کند، عایدی سالانه اش حدود 48 هزار دلار خواهد بود. بدون در نظر گرفتن مخارج مربوط به استهلاک ماشین و بنزین. این در حالی است که عایدی خسروشاهی در سال 2020، حدود یک میلیون و 800 هزار دلار بوده، یعنی چیزی حدود 39 برابر عایدی راننده. گفته می گردد که او صاحب بخشی از سهام اوبر نیز هست که از قِبل آن نیز، به ثروتش افزوده می گردد. اما هنوز کسی به این ادعا واکنشی نشان نداده.

منبع: فرارو

به "شرکت اوبر با جریان فکری دارا" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "شرکت اوبر با جریان فکری دارا"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید